Papieren assessment versus serious game

Als je als organisatie je potentiƫle nieuwe werknemers een assessment wilt afnemen, en je hebt de keuze tussen een traditioneel, papieren assessment en een assessment in de vorm van een serious game, waar kies je dan voor? We zetten de voor- en nadelen van het papieren assessment en de serious game voor je op een rij.

Papier meet uitgebreid en genuanceerd
Een papieren assessment test (nog) altijd uitgebreider en genuanceerder dan een serious game. Over papieren assessments is meer bekend, en ze zijn beter onderzocht. Ze geven een uitslag met waarden in percentages, terwijl je bij een serious game een uitslag krijgt die aangeeft of je kandidaat hoog, laag of gemiddeld op een bepaalde competentie scoort. Voor een uitgebreide en genuanceerde test kan een papieren assessment dus een betere keuze zijn.

Een game is snel en leuk voor je kandidaten
Aan de andere kant kost het invullen van vragenlijsten je kandidaten een hoop tijd. Het grote voordeel van een serious game is dat je het snel kunt spelen. Een game duurt ongeveer tien minuten, en is makkelijk even tussendoor te spelen. Het kan overal: thuis, maar ook onderweg of in het buitenland. Bovendien is een serious game erg leuk om te doen. Omdat er in de toekomst een tekort aan hoger opgeleide mensen komt, loop je met de ouderwetse vragenlijsten het risico dat mensen domweg geen zin hebben om ze in te vullen. Voor die mensen is een serious game een aantrekkelijk alternatief.

Snel testresultaten binnen met een game
Met een serious game krijg je als organisatie direct de uitslag van de kandidaten binnen, en kun je die uitslag meteen vergelijken met die van andere kandidaten. Je weet met een serious game dus heel snel waar je aan toe bent. Bij een papieren assessment duurt het langer voor je de resultaten binnen hebt en kost het meer tijd en geld om de resultaten te analyseren. Bovendien heb je bij een serious game toegang tot je eigen digitale omgeving, waar je direct inzicht hebt in de vaardigheden en karaktereigenschappen van je kandidaten.

Ongedwongen meten: geen woorden maar daden
Omdat een serious game zo leuk is om te spelen, meet de game je competenties op een heel ongedwongen manier. Als kandidaat heb je geen moment het gevoel dat je beoordeeld wordt, of dat je een sociaal gewenst antwoord moet geven. Je speelt gewoon, en ondertussen weet je niet welke vaardigheden worden gemeten. Daardoor laat een game natuurlijker gedrag zien dan een vragenlijst. Bovendien hebben dyslectici meer moeite met het invullen van vragenlijsten, wat de score voor de afnemer kan vertroebelen. Bij een game meet je niet aan de hand van woorden, maar aan de hand van beslissingen en handelingen in de game. Geen woorden, maar daden!